Οδοιπορικό θλίψης και αγανάκτησης, στην καμένη γη…………….

0
1507
  • Αφού τελείωσε αυτός ο εφιάλτης που χτύπησε την περιοχή και σιγά-σιγά
    αποκαθίσταται η κανονικότητα, θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε την
    επόμενη ημέρα. Αρωγός μας σε αυτήν την προσπάθεια στάθηκε η ομάδα των
    εθελοντών του Δήμου Ωρωπού, που ευγενικά μας επέτρεψε και συνόδευσε σε
    μια καθημερινή περιπολία, στα όρια του δήμου, ζώντας από κοντά την
    καθημερινότητα τους.
    Θα ξεκινήσουμε από το μέγεθος της καταστροφής που αντικρίσαμε. Οι
    εικόνες είναι αποκαρδιωτικές. Στις λίγες φωτογραφίες που θα παραθέσουμε,
    παρακάτω είναι ελάχιστες να περιγράψουν την καταστροφή. Το οδοιπορικό
    ξεκινά από την περιοχή ΒΛΑΣΤΟΣ, μια δύσβατη περιοχή, αρκετά
    πυκνοκατοικημένη με κατεξοχήν παραθεριστικές κατοικίες. Οι δρόμοι είναι
    τόσο στενοί που εάν εξαιρέσεις κάποιες κυρίες οδούς, τα περισσότερα
    δρομάκια είναι απροσπέλαστα για δυο αυτοκίνητα ταυτόχρονα. Όταν με
    πλήρη ψυχραιμία χρειάζεται τέτοια προσπάθεια να αποφύγεις το διερχόμενο
    όχημα, σκεφτείτε εκείνες τις στιγμές του καυτού τριημέρου τι έγινε, με κόσμο
    πανικόβλητο να κυκλοφορεί και βαριά οχήματα(πυροσβεστικά) να
    προσπαθούν να φθάσουν όσο πιο έγκαιρα γίνεται. Άνθρωποι και μηχανές στα
    κόκκινα απέναντι στο θεριό, χωρίς καθαρή σκέψη, σε συνθήκες φόβου για την
    ζωή, τους κόπους, το νοικοκυριό, την περιουσία.
    Και βρίσκεις σε κάθε γωνιά ή σε κάποιο ακάλυπτο οικόπεδο, αυτό που
    περιέγραφαν στις ειδήσεις »καύσιμη ύλη». Δεκάδες οικόπεδα, χωράφια,
    εκτάσεις γης, μοιάζουν εγκαταλελειμμένα στο έλεος, αφού άναρχη βλάστηση
    ξεραμένων θάμνων κυρίως, έχουν κατακλύσει κάθε γωνιά αυτών των
    εκτάσεων με βλάστηση δυο μέτρων και ξερή, που μοιάζουν με
    μπαρουταποθήκες. Και όπου υπάρχει άνοιγμα, σωροί από φερτά κλαδιά,
    φύλλα, χόρτα, προφανώς από κάθε »νοικοκύρη», που ένοιωσε την ανάγκη να
    καθαρίσει τον κήπο του, να κουρέψει τα δένδρα του, και να εναποθέσει τον
    κόπο του στο διπλανό οικόπεδο, αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα της
    αποκομιδής του.
    Οι κρουνοί είναι εμφανείς στην κυρία οδό, που υπολογίζω πως ανά 150-200
    περίπου μέτρα, υπάρχει και ένας. Οι περισσότεροι φαίνονται καινούριοι και οι
    διαπίστωση από τους ανθρώπους μας είναι πως οι περισσότεροι αλλάχθηκαν
    πέρσι και φέτος και η εγκατάσταση τους λειτούργησε άψογα.
    »Όχι, από νερό δεν μείναμε σε αυτήν την περιοχή τουλάχιστον, υπήρχε
    επάρκεια, μας είπαν».
    Έχουμε σχεδόν αποπροσανατολιστεί. Που θα βγει αυτός ο δρόμος, δεν
    γνωρίζουμε. Μπροστά μας βλέπουμε ένα απορριμματοφόρο του δήμου.
    »θύμα» και αυτό της πύρινης λαίλαπας, στο αμαξοστάσιο του δήμου στην
    περιοχή Καλάμου, που σώθηκε από τα χειρότερα τελευταία στιγμή, και
    επισκευάζονταν σε ένα συνεργείο.
    Έχουμε φθάσει στην περιοχή Κυψέλη, που είναι αρκετά πυκνοδομημένη.
    Εδώ τα πράγματα είναι σκληρά. Η φωτιά έχει περάσει μέσα από τα σπίτια,
    και νοιώθεις πως είναι θέμα χρόνου να δεις την πρώτη καμμένη οικία. Και
    πραγματικά μέσα στα δεκάδες κατεστραμμένα πεύκα, ξεπροβάλει το άγριο
    θέαμα ενός καμένου σπιτιού. Δεν μοιάζει με κύρια κατοικία, αλλά είναι
    παντελώς κατεστραμμένη. Ένα άδειο κουφάρι, στέκει σαν φάντασμα να
    θυμίζει την μανία της φωτιάς.
    Οι εικόνες επαναλαμβάνονται αφού βρισκόμαστε στην καρδιά του γεγονότος.
    Τώρα τα πεύκα είναι περισσότερα καμμένα και λιγότερα υγιεί. Η παραδοσιακή
    ταβέρνα Πλάτανος και το βενζινάδικο λίγο πιο πάνω, μοιάζει να γλίτωσαν από
    θαύμα. Όλη η αριστερή πλευρά όπου βρίσκεται και το χωρίο του Καλάμου,
    όπως ανεβαίνει,είναι κατεστραμμένη και απορείς τι θα δεις όταν φθάσεις σε
    αυτό.
    Από την πλατεία στρίβουμε δεξιά μας, για να πάμε προς τις κατασκηνώσεις
    και το μοναστήρι του Συμεών. Η φωτιά πέρασε μέσα από το χωριό,
    κυριολεκτικά. Σε απόσταση 500 μέτρων από την κεντρική πλατεία, βρήκαμε
    ακόμα μια καμμένη οικία. Τα διπλανά σπίτια σε απόσταση ελάχιστων μέτρων
    που σώθηκαν (πάνω από δέκα), έχουν »καψαλισμένους» τους κήπους και τα
    λιγοστά δένδρα της αυλής τους, αποδεικνύουν το μέγεθος της μάχης που
    δόθηκε, προκειμένου να σωθούν. Δυο γεροντάκια βγαίνουν, από το φτωχικό
    σπίτι μόλις αντιλαμβάνονται την παρουσία μας, και πέφτουν με ευγνωμοσύνη
    να ευχαριστήσουν τον συνοδό μας, μέσα σε κλάματα για την βοήθεια που
    τους προσέφεραν λίγες ημέρες πριν. Συγκλονιστικές στιγμές…..
    Το ίδιο σκηνικό και στην περιοχή των κατασκηνώσεων. Το μαύρο κι η
    καταστροφή παντού, εκτός ευτυχώς των εγκαταστάσεων, που
    προστατεύτηκαν στο έπακρο, καθώς και του έμψυχου δυναμικού, που
    κατάφεραν να εκκενώσουν γρήγορα. Υπολογίζουν πως πάνω από 500 άτομα
    μετακινήθηκαν τάχιστα και με ασφάλεια, προτού τα πράγματα γίνουν
    δύσκολα. Άλλωστε αυτή ήταν και η κύρια επιδίωξη, όλων των εμπλεκομένων
    φορέων. Καμιά ανθρώπινη απώλεια, καμιά χαμένη ανθρώπινη ζωή. Και
    ευτυχώς επιτεύχθει.
    Στον Άγιο Συμεών, η καταστροφή σταμάτησε ακριβώς στην πόρτα!!!!!
    Απίστευτη εικόνα, μοιάζει με θαύμα. Περιμετρικά στη μονή, καμμένα
    παντού(και ένα μικρο δωμάτιο που οι μοναχοί αγιογραφούσαν), παραδομένα
    στο πύρινο μέτωπο και ένας δρόμος τριών μέτρων, σταμάτησε τον όλεθρο.
    Ακόμα μια μάχη δόθηκε με το θεριό, που νικήθηκε, χάρη στις προσπάθειες
    κάποιον ανθρώπων, γνωστών και αγνώστων.
    Και εκεί καταλήγουμε. Πολλά έγιναν, που δεν θα μάθουμε ποτέ. Ανθρώπινες
    στιγμές, εντάσεις, πόνου αγωνίας. Ο άνθρωπος βοήθησε τον άνθρωπο,
    βάζοντας τον κόπο, τον πόνο την αυταπάρνηση, τον κίνδυνο, σε δεύτερη
    μοίρα. Τέτοιες στιγμές φέρνουν κοντά όλους μας, θυμίζοντας μας πως η
    ευδαιμονία και η ματαιότητα της ζωής, για μια στιγμή μοιάζουν ευτελή
    συναισθήματα, μπροστά στον αληθινό όλεθρο. Εκεί που τα συναισθήματα
    παγώνουν και το μεγαλείο της ψυχής του καθενός, δίνει στηρίγματα μέσα από
  • την αλληλεγγύη και την αληθινή προσφορά. Αυτές οι εικόνες αφορούν την
    ενότητα Καλάμου. Θα συνεχίσουμε με την ενότητα Καπανδριτίου, σε επόμενη
    ανάρτησή μας…..
    ΠΟΤΕ ΠΙΑ….ΑΣ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ,ΠΟΛΙΤΕΣ,ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΖΗΣΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ…….

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here