Μερικές σκέψεις για την Μακεδονία.

0
749
‘’Κάποιο πρωινό βγήκε ο λαός στον δρόμο να φωνάξει για το δίκιο του. Κρατούσε λάβαρα
και σημαίες ο λαός, ενώ άλλοι με τις πολεμικές ενδυμασίες καβάλα σε άλογα ορθώνανε το
ανάστημα πλημμυρισμένοι από δάκρυα συγκίνησης, ψάλλοντας ύμνους και εμβατήρια
πολέμου. Και ψηλά στα μπαλκόνια οι παπάδες οι ιεροί κηρύττανε κραυγάζοντας με τα
σκήπτρα και τα χρυσαφικά εκπροσωπώντας πάντα μόνον τον αγαθό Λόγο του Θεού. Οι
λοχαγοί και οι στρατηγοί ήταν και εκείνοι εκεί ξεσηκώνοντας τα πλήθη με το κύρος των
ενδυμασιών τους και με τις επιβλητικές φωνές τους. Ύστερα δε ο λαός ανηφόρησε και έκαψε
τις εστίες των προδοτών του έθνους με πυρσούς, μέσα στην αγαθή και ειλικρινή του έπαρσίν.
Τέλος όλοι ανεχώρησαν για το στάδιο, ώστε να παρακολουθήσουν την μάχη των αθλητών ’’
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου οι εικόνες και τα παραπάνω γεγονότα να είχαν γραφτεί
από το χέρι κάποιου συγγραφέα του μεσαίωνα. Από έναν άνθρωπο που ζούσε στα
σκοταδιστικά εκείνα χρόνια της ανθρωπότητας. Τα χρόνια που καίγαμε μάγισσες δημόσια
και τα χρόνια που οι κεραυνοί ήταν σημάδι της οργής του Θεού. Των χρόνων εκείνων που
πιστεύαμε πως πέρα από τον ατλαντικό ζούσαν δράκοι και που οι άνθρωποι είχαν πάψει να
πιστεύουν στην σημασία της ανθρώπινης σκέψης. Δυστυχώς, το παραπάνω κείμενο
γράφτηκε από εμένα και περιγράφει απλώς τις εικόνες που όλοι οι συμπολίτες μου είδαν εν
έτη 2018.
Ειλικρινά αναρωτιέμαι προς τα που ακριβώς επιθυμούμε να βαδίσουμε;
Είμαστε το κράτος που οι πολιτικοί του εδώ και 40 χρόνια ταΐζαν μια ολόκληρη γενιά τις
μπουκιές στο στόμα με τα χρυσά κουτάλια και ποτέ κανείς δεν ζήτησε να μάθει να τρώει
μόνος του ή να μάθει έστω από πού ξαφνικά εμφανίστηκαν τόσες μπουκιές και τόσα χρυσά
κουτάλια. Μόνον όταν οι μπουκιές μας λιγόστεψαν, έγιναν όσες ήταν πάντοτε, αρχίσαν τα
κλάματα και ο μονοαιτιακός αναγωγισμός των παθών μας σε εξωτερικό εχθρό φυσικά.
Ρώτησα τις προάλλες μερικούς γνωστούς μου που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο
‘’Δέχεσαι σύνθετο όνομα με τον όρο Μακεδονία στο όνομα;’’ Και μου απαντάει σθεναρά «ΟΧΙ».
Έπειτα ρωτάω «Το Π.Γ.Δ.Μ» το δέχεσαι όμως; Και μου απαντά με απόλυτη σιγουριά «ΝΑΙ».
Δεν ήθελα όμως να τον στενοχωρήσω λέγοντας του πως στο ΠΓΔΜ το ‘’Μ’’ σημαίνει
Μακεδονία. Άρα όλοι μας εδώ και 20 χρόνια αναφερόμαστε σε ένα σύνθετο όνομα με τον
όρο Μακεδονία. Και τουλάχιστον από 1945 δεν έχουμε αντίρρηση για το «Σοσιαλιστική
Δημοκρατία της Μακεδονίας» όπως λεγόταν ως τμήμα της Γιουγκοσλαβίας.
Θα επιθυμούσα να δοκιμάσω σε πρώτη φάση μια πλήρως ρεαλιστική προσέγγιση
του ζητήματος μιλώντας με δεδομένα. Και έπειτα θα αναφερθώ στην επικινδυνότητα και την
σαθρότητα των εθνικιστικών εξάρσεων στην χώρα μας. Επομένως αγαπητέ αναγνώστη, εάν
το μυαλό σου είναι κολλημένο σε πολεμικά εμβατήρια, Ελλάδες Ελλήνων χριστιανών και

γενικότερα έχεις τάσεις να θεωρείς ότι η πρόοδος και η ανθρώπινη λογική είναι επιζήμια για
τον άνθρωπο παρακαλώ πολύ σταμάτα να διαβάζεις το άρθρο. Και γενικά σταμάτα να
χρησιμοποιείς υλικά κεκτημένα της προόδου και της ανθρώπινης λογικής όπως το λαπτοπ
σου, το ίντερνετ το ηλεκτρικό ρεύμα.
Στα Βόρεια σύνορα της χώρας μας υφίσταται μια κρατική οντότητα που κάποτε
ήταν μέρος ενός μεγάλου πολυεθνικού κράτους, της Γιουγκοσλαβίας. Όταν διεσπάσθη αυτή
η κρατική οντότητα από την Γιουγκοσλαβία ονομάστηκε Πρώην Γιουγκοσλαβική
Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Πάμε πάλι. Πρώην (ΧΡΟΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ) Γιουγκοσλαβική
(ΤΟΠΟΣ_ΚΑΤΑΓΩΓΗ) Δημοκρατία (ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ) της Μακεδονίας (ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΣ
ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ)
Υπήρχε μία μανία των πολιτικών αυτού του κράτους να διεκδικούν κομμάτια της
ιστορίας που δεν τους ανήκουν οξύνοντας έτσι τις αλυτρωτικές και εθνικιστικές τάσεις
εκατέρωθεν. Κατι το οποίο είναι κατακριτέο.
Τι γίνεται εκτός Ελλάδος.
Οι χώρες με πράσινο αναγνωρίζουν αυτή την κρατική οντότητα με το όνομα «Δημοκρατία
της Μακεδονίας» . Με κόκκινο ώς ΠΓΔΜ όπως ο ΟΗΕ και η ΕΕ.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι τα τελευταία 25 χρόνια η πλειονότητα των χωρών του
ΟΗΕ, έχουν αναγνωρίσει τη γειτονική χώρα με το Συνταγματικό της όνομα. Ενώ και στην
προσωρινή ονομασία που η Ελλάδα αναγνωρίζει από το 1995, περιλαμβάνεται ο όρος
Μακεδονία, αλλά χωρίς κανένα προσδιορισμό που να αποτρέπει το ενδεχόμενο να εγερθούν
στο μέλλον αλυτρωτικές διεκδικήσεις έναντι του εδάφους ή της ιστορίας μας.
Σκοπός μας ώς άνθρωποι πάνω απ’ όλα είναι η εύρεση ειρηνικής λύσης που θα αποτρέπει
τις διεκδικήσεις στο μέλλον και τις εθνικιστικές εξάρσεις.
Μετά από χρόνια εμφανίζεται μια κυβέρνηση σε αυτή την κρατική οντότητα ‘’ Κυβέρνηση
Ζάεφ’’ που απαλλάσσει την χώρα από εθνικιστικές προκαταλήψεις, σταματά την
αλυτρωτική πολιτική και δείχνει έτοιμη για αμοιβαίες υποχωρήσεις ένεκα μιας ειρηνικής
λύσης του ζητήματος. Υπάρχει πλέον η ελπίδα να λυθεί ένα ζήτημα που ταλανίζει την
βαλκανική και ευρωπαϊκή ισορροπία εδώ και χρόνια.
Ο πρωθυπουργός της κρατικής αυτής οντότητας απέταξε το όνομα «Μέγας Αλέξανδρος»
από το αεροδρόμιο των Σκοπίων και τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Ελλάδα.
Προετοίμασε τον λαό του γι’ αυτήν την ειρηνική στροφή εκσυγχρονισμού που θα τους έδινε
μακροπρόθεσμα συμμετοχή στην ΕΕ με τίμημα κάποια υποχώρηση στο ονοματολογικό.

Σε λίγες μέρες γινόταν η διάσκεψη για την εύρεση λύσης.
Σαν λαός λογικά θα έπρεπε να μην προκαλέσουμε εντάσεις ώστε να λυθεί το ζήτημα
πολιτισμένα και ευνοϊκά για το ελληνικό κράτος, όπως και βάδιζε η διαδικασία τώρα που
είναι η μεγάλη ευκαιρία.
Εμείς όμως εκεί, με τα τύμπανα στους δρόμους και τις περικεφαλαίες προκαλέσαμε τον γειτονικό βαλκανικό
λαό ο οποίος όπως είναι φυσικό, ξεσηκώθηκε και αυτός. Ξαφνικά ο Ζάεφ είχε επιπρόσθετο βάρος στην διαπραγμάτευση και οι θέσεις του άρχισαν να γίνονται πιο κλειστές καθώς μετά από όλα αυτά ο λαός τον πίεζε περισσότερο.
Τώρα ξέρω τις σκέψεις σας. Μα τι λέμε η Μακεδονία είναι ελληνική.
Δεν διαφωνώ ούτε συμφωνώ με καμία από τις σκέψεις σας εκ προοιμίου.
Αλλά για να το λέτε αυτό μου είναι φανερό αφενός πως σας λείπουν μερικά κεφάλαια της ευρωπαϊκής και βαλκανικής ιστορίας και αφετέρου πως δεν έχετε σκεφτεί ποτέ τι σημαίνει «Έθνος», τι είναι ελληνικό και τι όχι και γιατί.
Ο άνθρωπος καθώς πάντοτε ήταν ζώο αγέλης από τα προϊστορικά χρόνια έχει αναπτύξει πανίσχυρα ένστικτα και αισθήματα αγάπης προς την ομάδα του. Είτε τότε αυτή ήταν η αγέλη, είτε είναι η πόλη, είτε είναι το έθνος, είτε είναι ο Πανσερραϊκός ή ο Λεβαδειακός.
Είναι λογικό να λειτουργούμε αρχικά με τα ένστικτά μας.
Όταν προσπαθήσω να σε χτυπήσω τα χέρια σου αυτόματα θα υψωθούν σε θέση άμυνας. Αυτό ονομάζεται ένστικτο.
Πλέον όμως το ένστικτο τής αγάπης για την ομάδα που ανήκουμε, του μίσους για άλλες ομάδες και της πολεμικής επίθεσης οφείλουμε να τα αποβάλλουμε.
Δεν είμαστε προϊστορικά ζώα πλέον, μα άνθρωποι και ανήκουμε όλοι μας στην κοινωνία των πολιτών, στα κράτη και όχι σε αγέλες.
Λύνουμε τα ζητήματα μας με διάλογο, διπλωματία και πολιτική και όχι με φωνές και περικεφαλαίες.
Είδαμε το συλλαλητήριο ως μια ευκαιρία να δείξουμε πόσο Έλληνες είμαστε. Πόσο νομίζουμε πως αγαπάμε την πατρίδα. Θρίαμβος που βγήκαμε τόσοι έξω και φωνάζαμε Ελλάς-Ελλάς. Να πάμε να πάρουμε τη σημαία μας, τα παιδιά, να φωνάξουμε για τους προγόνους για το έθνος για για για…
Τί είναι έθνος; Τι σε κάνει Έλληνα; Γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Απαντήστε στον εαυτό σας.
Λίγοι μπορούν να απαντήσουν κάτι ορθό.
Γιατί εγώ θα απαντήσω σε άλλη ερώτηση.
Τι καταφέραμε με το συλλαλητήριο.
Τίποτα. Νιώσαμε Έλληνες. Φωνάξαμε. Ρίξαμε γιαούρτια σε στελέχη της κυβέρνησης των 3 τελευταίων χρόνων και αφήσαμε στην γωνία ατάραχα να γελούν, στελέχη παλαιότερων κυβερνήσεων που συμμετείχαν σε σκάνδαλα και έχουν καταχραστεί δικό μας χρήμα. Φυσικά, ατάραχοι σουλατσάρανε και οι υποστηρικτές των ναζί να χαμογελούν ανάμεσα στα πλήθη.

Α καταφέραμε κάτι!
Να χαλάσουμε την ευνοϊκή συγκυρία που είχαμε στην διαπραγμάτευση αυτή, προσθέτοντας το βάρος των σαστισμένων πολιτών της ΠΓΔΜ, στους ώμους του Ζάεφ.
Να χάσουμε έναν σύμμαχο στα Βαλκάνια που θα εγγυόταν την σταθερότητα και μόνο διεθνή πλεονεκτήματα θα μας έδινε. Φυσικά και τώρα θα κάνουν συμμαχία με την Αλβανία χτίζοντας έναν αρκετά ισχυρό άξονα στα βόρεια σου σύνορα που το ΝΑΤΟ θα βλέπει με ευνοϊκότερο μάτι.
Και εμείς αραχτοί στο συλλαλητήριο και μετά γηπεδάκι στην Τούμπα ή στο Καραϊσκάκης και όλα καλά και όλα ωραία.
Και εγώ που πετάγομαι από τις ενημερωτικές ειδοποιήσεις στο κινητό μου μήπως εν τέλει βρέθηκε λύση,που ξημεροβραδιάζομαι πάνω από βιβλία Βαλκανικής ιστορίας και που αναζητώ κυβερνητικές αποφάσεις
και πρακτικά του ΝΑΤΟ για την παρακολούθηση του ζητήματος , πραγματικά δεν ήθελα να πάω και δεν πήγα γιατί αυτός είναι ένας ανόητος τρόπος να υποστηρίξω το συμφέρον του κράτους μου. Μου φάνηκε ανόητο και μεσαιωνικό να αρχίζω να βρίζω έναν γειτονικό λαό επειδή και μόνο βρίσκεται πάνω σε ένα γεωγραφικό τμήμα που από αρχαίων χρόνων ονομάζεται «Μακεδονία».
Μου φάνηκε απάνθρωπο να τραγουδάω εμβατήρια ΠΟΛΕΜΟΥ και να βλέπω ανθρώπους με ενδυμασίες ΠΟΛΕΜΟΥ να φωνάζουν. Από πότε ρε παιδιά θέλουμε τον ΠΟΛΕΜΟ; Από πότε είναι κάτι καλό που πρέπει να βγαίνουμε στους δρόμους και να το εκθέτουμε;
Πόσοι από εσάς που πήγατε γνωρίζετε πως λειτουργούν οι θεσμοί και οι διαβουλευτικοί μηχανισμοί του ΟΗΕ; Πόσοι από εσάς ξέρετε ελάχιστα έστω για την ιστορία της ΠΓΔΜ και για το τρέχων πολιτικό της σύστημα; Πόσοι από εσάς ξέρατε τι πλεονεκτήματα και πόσα μειονεκτήματα θα είχε το κράτος μας αν φωνάζατε στους δρόμους; Πόσοι ξέρατε την διαπραγματευτική γραμμή της ελληνικής πλευράς και πόσοι εκείνη της ΠΓΔΜ;
Γιατί παρασύρεστε από ένστικτα και ζητάτε πράματα σε καταστάσεις που δεν θέλετε να κάτσετε να μάθετε;
Γιατί πέρυσι που ψηφιζόταν το 3ο μνημόνιο καθόσασταν και βλέπατε Survivor ;
Η Ελλάδα κατέκτησε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το σημερινό γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας που κατέχει το 1913 , μετά τους βαλκανικούς πολέμους. Ολόκληρο το κομμάτι της Μακεδονίας από τον 15Ο αιώνα ανήκε στην πολυεθνική Οθωμανική αυτοκρατορία. Από πιο πριν ζούσαν Σλάβοι εκεί σε εκείνα τα κομμάτια της Βόρειας Μακεδονίας πότε εντός και πότε εκτός της πολυεθνικής Βυζαντινής
Αυτοκρατορίας και πιο πριν της πολυεθνικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Το ελληνικό κράτος συστάθηκε το 1830 τον 19Ο αιώνα. Για ποια Μακεδονία λοιπόν φωνάζουμε. Τι είναι ελληνικό και τι όχι;
Είναι σημαντικό να μορφωθούμε και να αποκτήσουμε σταδιακά πολιτική συνείδηση διότι ενεργούμε σαν υποπολιτισμένος λαός δίχως βούληση. Τα κανάλια φούντωσαν τα μυαλά σας, εσείς βγήκατε στους δρόμους και φυσικά τα κανάλια δεν έδειξαν το συλλαλητήριο για να μην πιστέψετε ποτέ πως αυτά σας ώθησαν σε αυτό αλλά πως εκείνα είναι εχθροί του λαού. Όπως δεν σας ώθησαν να βγείτε όταν ψηφίζονταν 3 μνημόνια

από το 2010 και μετά ,αλλά σας κρατούσαν στον καναπέ με τον Ντάνο.
Δεν ψάχνω λογική στους συμπολίτες μου. Έχω πάψει. Δεν αισθάνομαι χαρούμενος που ζω σε αυτό το κράτος, που η ταυτότητα μου έτυχε να είναι ελληνική και όχι κάποιου άλλου κράτους. Εύχομαι να ζούσα σε ένα κράτος που οι πολίτες πρώτον θα γνώριζαν στην ουσία τους τα προβλήματα που αφορούν την ασφάλεια τους και αφετέρου θα επιδίωκαν να τα λύσουν με διπλωματία πολιτισμένα και όχι στο κράτος που οι πολίτες
ζουν στην πλήρη άγνοια και κατευθύνονται από φωνές με περικεφαλαίες και πολεμικά εμβατήρια αισθανόμενοι υπερήφανοι για πράγματα που δεν έκαναν…
Με λύπη.
Δ.Π.Τ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here