Ελληνική αυτογνωσία.Αναγκαία όσο ποτέ.

0
406
Πριν μερικούς μήνες είχα θέσει ορισμένους προβληματισμούς σε ένα άρθρο μου
σχετικό με τη Μακεδονία. Η ίδια η ελληνική πραγματικότητα επιβεβαίωσε και
συνεχίζει να επιβεβαιώνει τους φόβους που διατύπωσα. Χρειάστηκαν μόλις 9
χρόνια οικονομικής κρίσης για να φανερώσουν το πραγματικό σκοταδιστικό
πρόσωπο της πλειονότητας των Ελλήνων που τόσες δεκαετίες σκέπαζε ο μανδύας
της οικονομικής ανάπτυξης και το διακύβευμα του εκσυγχρονισμού.
Ο ελληνικός πληθυσμός παρουσιάζει τα ίδια στοιχεία που παρουσιάζονται και
στους υπόλοιπους βαλκανικούς πληθυσμούς. Η μόρφωσή μας είναι λειψή. Σαν λαός
δεν γνωρίζουμε βασικότατα κομμάτια ιστορίας, δεν ενδιαφερόμαστε για τα
πολιτικά τεκτενόμενα και δεν ενημερωνόμαστε. Παρασυρόμαστε από τα θυμικά
μας ένστικτα και σε συνδυασμό την έλλειψη μόρφωσης εκδηλώνουμε εθνικιστικές
αντιλήψεις, ρατσιστικές συμπεριφορές και αλυτρωτικούς λόγους. Οπως και στο
παρελθόν, σε δυσχερείς συνθήκες αμφισβητούμε τον κοινοβουλευτισμό και τη
δημοκρατία, μας αρέσει να πιστεύουμε σε θεωρίες συνομωσίας, επιτρέπουμε και
ορισμένες φορές υποστηρίζουμε βουβά αντισημιτικούς λόγους.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα μας όμως δεν είναι η ύπαρξη των παραπάνω αλλά το
γεγονός πως την αρνούμαστε.
Είμαστε μια χώρα με μηδενική αυτογνωσία. Ποτέ δεν αναγνωρίσαμε εσωτερικά
προβλήματα ώστε εν συνεχεία να τα επιλύσουμε. Ο μέσος Ελληνας συλλαμβάνει
την Ελλάδα ως ένα ισχυρό δυτικό κράτος που δεν έφταιξε ποτέ σε τίποτα, που έχει
τη μεγαλύτερη ιστορία στον κόσμο ενώ στην ουσία οι χρυσοί ΑΡΧΑΙΟΙ ελληνικοί
αιώνες που πράγματι ήταν μείζονος σημασία για την παγκόσμια ιστορία και
επιστήμη αφορούν 5-6 αιώνες. Αγνοώντας την απουσία ελληνικών στοιχείων εδώ
και 2 χιλιετίες παγκόσμιας ιστορίας. Φιλοσοφία (είτε των ρωμαϊκών χρόνων είτε
των νεωτερικών), ανακαλύψεις, αναγέννηση ,διαφωτισμός, Ιδεολογικές
επαναστάσεις, σύγχρονη επιστήμη.
Θεωρούμε πως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης είναι ό,τι καλύτερο έχει παράξει ο
πλανήτης στην επιστήμη. Και το θεωρούμε δίχως να έχουμε διαβάσει ούτε το ¼ των
έργων τους. Και δεν λέω πως δεν είναι σημαντικοί. Αλλά υπάρχουν και άλλοι πολλοί
εξίσου σημαντικοί, Ντα βίντσι, Βέμπερ, Ρουσσώ, Χομπς, Ντε καρτ, Λοκ, Μακιαβέλλι,
Μαρξ, Χέγκελ, Αϊνστάιν, Πασκαλ, Νεύτωνας. Που φυσικά το έργο για να μην πω η
ύπαρξή τους στην ελληνική κοινωνία είναι ως επι το πλείστων άγνωστοι. Δεν μπορώ

να παραδεχθώ ωστόσο πως γνωρίζουμε τα λεγόμενα του Ντάνου και του Δώρου και

της Αθηνάς ή αν η Μενεγάκη παντρεύτηκε 2 ή 3 φορές. Αυτό σημαίνει
«διαστροφή». ΠΛΗΡΗΣ.
Και για να φτάσω στην αληθινή επι του πρακτέου διαστροφή. Πριν λίγες μέρες,
Ελληνες χτύπησαν έναν άνθρωπο 70 χρονών, δήμαρχο της συμπρωτεύουσας. Και
γιατί; Οχι δεν σκότωσε κανέναν. Επειδή είναι υπέρ των ομοφυλοφίλων, διότι τον
ενδιαφέρει η ανάπτυξη της πόλης και δεν τον ενδιαφέρει στο ελάχιστο εάν οι
επενδυτές είναι εβραϊκού θρησκεύματος ή οπουδήποτε άλλου, διότι αναφέρεται σε
«εθνοκάθαρση» και όχι «γενοκτονία» των Ποντίων, όπως συμβαίνει και με όλους
τους ιστορικούς του πλανήτη μακριά από τον πλανήτη Ελλάς και φυσικά διότι δεν
είναι στενόμυαλος εθνικιστής ώστε να απαγορεύει σε ένα γεωγραφικό διαμέρισμα
να αποκαλείται όπως αποκαλείται εδώ και 8-9 αιώνες αλλά αντιθέτως επιχειρεί να
αμβλύνει τις σχέσεις και να επιτεύξει ευνοϊκές για το κράτος συμμαχίες.
Επειδή ένας άνθρωπος έχει τις προσωπικές του αντιλήψεις δέχεται άνανδρη
επίθεση από ανθρώπους με την αντίθετη άποψη. Αυτή είναι η Ελλάδα. Η χώρα που
γέννησε την δημοκρατία. Η χωρά που από το 1922 μέχρι και το 1974 κυβερνιόνταν
από τον στρατό με πραξικοπήματα. Η χώρα του δέρνω εκείνον που έχει άλλη
άποψη ώς ανθέλληνα. Η χώρα που βγάζει 3ο κόμμα, ένα ναζιστικό- φασιστικό
μόρφωμα και δεν έχει ανοίξει ρουθούνι γι’ αυτό.
Αλλά είπαμε. Ποτέ δεν φταίμε εμείς. Πάντα οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και όχι εμείς
που ψηφίζαμε και ρουφάγαμε επιδόματα, πάντα οι Τούρκοι και όχι εμείς που
περιμένουμε πως και πως να πάρουμε την Istanbul. Πάντα η Μέρκελ και οι
ευρωπαίοι και όχι εμείς που τους χρωστάμε τα κερατά μας. Πάντοτε θα φταίνε οι
άλλοι και όχι εμείς.
Ο Σκοταδισμός δεν επέστρεψε στην Ελλάδα. Πάντα υπήρχε κρυμμένος στην
υπερηφάνεια.
Πάντα μετά από την υπερηφάνεια όμως επέρχεται η παρακμή και η καταστροφή.
Οφείλουμε να ανοίξουμε τα μυαλά μας. Να μορφωθούμε. Πριν να αναλύσουμε ένα
ζήτημα (Μακεδονία, έθνος, Ελλάδα, ομοφυλόφιλοι, πολιτική) αρμόζει να
γνωρίζουμε. Και η γνώση δεν είναι ούτε στο Wikipedia ούτε στο ιντερνέτ. Είναι στα
βιβλία. Ερευνήστε και συγκρίνετε. Μόνον έτσι θα βγείτε από το κομφορμιστικό
καλούπι και θα αρχίσετε να ερμηνεύετε τον κόσμο όπως είναι στην αληθινή του
διάσταση χωρίς μανδύες εθνικούς και παρωπίδες. Μόνον έτσι θα επιτευχθεί η
αυτογνωσία. Και τότε σταδιακά θα κατορθώσουμε να βαδίσουμε μπροστά και η
ζωή μας να αλλάξει προς το καλύτερο.
Οσο και αν ξέρω πως δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε εγώ θα ελπίζω. Οσο και αν
ξέρω πως ο πραγματικός κίνδυνος έρχεται. Ελλοχεύει αυτή τη στιγμή σε γεγονότα

και εικόνες που δεν βλέπουμε.

Στις πολεμικές ενδυμασίες και στα πολεμικά εμβατήρια των συλλαλητηρίων, στον
κίνδυνο του Τζιχαντισμού που έρχεται σταδιακά* , στην απόσυρση του Τραμπ από
το σύμφωνο με το Ιράν και την υποχώρηση της Αμερικής μπροστά στην Β. Κορέα.
Στα εθνικιστικά καθεστώτα των πρώην κομμουνιστικών χωρών της Ευρώπης (βλέπε
Β.Ορμπαν), στην ανάσα της Κίνας που μεγαλώνει, στον Ιμπεριαλισμό της Σ. Αραβίας
και την προσπάθεια του Ερντογάν να ηγεμονεύσει σε αυτή τη «Νεα Μέση Ανατολή»
και κυρίως στην πλήρη κατάρρευση της Ευρώπης. Το Status quo της παγκοσμιας
πολιτικής έχει κλωνιστεί και επέρχονται αλλαγές. Πάνε 73 χρόνια χωρίς μεγάλο
πόλεμο. Η ιδέα του πολέμου ήδη εξωραΐζεται. Θέλει προσοχή. Ο ελληνικός λαός
βαδίζει με τα μάτια δεμένα και αυτός προς τον γκρεμό παρασυρμένος από το
παγκόσμιο ρέμμα. Στο χέρι μας είναι πλέον να κατανοήσουμε πόσο σοβαρά είναι
όλα τα παραπάνω.
*Για τον κίνδυνο του Τζιχαντισμού θα αναφερθώ σύντομα με νέο άρθρο μετά από
σχετικό συνέδριο που παρακολούθησα με ομιλητή τον Gilles Kepel.
Δ.Π.Τ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here