Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς Βαρβάρους;

0
387
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Με πραγματική χαρά και μεγάλη ανακούφιση, μάθαμε μόλις εχθές πως οριστικά οι δυο νέες υποστηρικτικές χωματερές τύπου ΧΥΤΥ που σχεδιάζονται να περισυλλέξουν τα απορρίμματα της Αττικής μαζί με αυτήν του Γραμματικού, θα κατασκευαστούν σε Μέγαρα και Κορωπί. Χιλιάδες λέξεις έχουμε γράψει σε αυτόν εδώ τον χώρο, περί πραγματικών ευθυνών αυτής της καταδικαστικής απόφασης για τον τόπο μας και ουσιαστικών αντιδράσεων για την αποφυγή εφαρμογής μιας τέτοιας απόφασης.

Και ήμασταν οι μόνοι, χωρίς καμιά ιδιοτέλεια για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, που πιστεύαμε πως ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί μια τέτοια απόφαση στα διοικητικά όρια του Δήμου μας. Για λόγους απλής λογικής, που απορρέουν από βάσιμα επιχειρήματα και νομικά στοιχεία του Ελληνικού κράτους και της νομοθεσίας. Ήταν αδύνατο να καταστρατηγηθεί όλη η ελληνική νομολογία, για τέτοια ευαίσθητα περιβαλλοντικά ζητήματα και ειδικά σε μια περιοχή σαν την δική μας, που έχει δοκιμαστεί έντονα από το χρόνιο πρόβλημα του Ασωπού και του εξασθενούς χρωμίου. Όλα αυτά λοιπόν, σύντομα θα ξεχαστούν και θα αποτελούν μια μελανή παράγραφο που προβλημάτισε έντονα τους κατοίκους και δημότες της περιοχής μας. Υπάρχουν όμως και αυτοί, που, η όλη εξέλιξη, δεν τους βολεύει πολιτικά.                            Θα υπάρξουν και αυτοί που διατήρησαν ψηλά το θέμα, για να σώσουν την πολιτική ανυποληψία και την αναλγησία των τεσσάρων ετών της διαδρομής τους, μέσα στα θεσμικά όργανα του Δήμου μας. Το ποίημα του Καβάφη περιμένοντας τους βαρβάρους το ξέρουμε όλοι. Το θέμα είναι ότι πολλοί λέμε την φράση »και τώρα χωρίς βάρβαρους τι θα κάνουμε, όπως είπε και ο Καβάφης», αλλά έχω μια απορία… Οι περισσότεροι λοιπόν από αυτούς, χρησιμοποίησαν την απειλή ενός επερχόμενου κακού για να επηρεάσουν κάποιους και να πετύχουν τον σκοπό τους, αυτόν της ανάδειξης και πρόσκαιρης δημοσιότητάς τους. Με δημαγωγικές παρεμβάσεις στα μέσα, και συνεχής αναφορές τους στα Δημοτικά Συμβούλια, προσπάθησαν να κατευθύνουν τις ευθύνες στην διοίκηση και την Δημοτική Αρχή, ζητώντας στην ουσία ενόχους και θύματα, και όχι λύσεις στον διαφαινόμενο κίνδυνο. Με συνεχή κατηγορηματικό λόγο, η μοναδική τους επιδίωξη υπήρξε στο να πλήξουν τον Δήμαρχο προσωπικά και όχι στο να βρεθεί λύση και να αποτραπεί αυτή η καταδικαστική απόφαση για τον τόπο μας. ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ;;;…

Είμαστε σίγουροι πως ήδη έχουν βρει καινούριο αγαπημένο θέμα να ασχοληθούν. Το ίδιο πιασάρικο, το ίδιο »αιματηρό», το ίδιο λαϊκίστικο. Τι να κρίνουμε, ποιον να κρίνουμε, γιατί να τους κρίνουμε αφού αν δεν αλλάξει κάτι μέσα τους, τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ… Αλλά για να αλλάξει κάτι, πρέπει να υπάρχει η θέληση και αυτή φαίνεται ότι ποτέ δεν ήταν από τα δυνατά χαρτιά τους. Κουραστήκαμε τέσσερα χρόνια να αναφερόμαστε σε ίδιες καταστάσεις με τους ίδιους αποδέκτες. Η γνώριμη καταστροφική κριτική, μόνο για τις εντυπώσεις και το φαίνεσθαι. Περιμένοντας στην γωνία να εκμεταλλευτούν, πιθανές μικροαστοχίες και λάθη για να πλέξουν νέα σενάρια κάθε φορά, ολέθρου και μηδενισμού.

Και η ιστορία θα επαναληφθεί, με νέα δεδομένα και αιτιάσεις. Το κεντρικό θέμα όμως θα παραμείνει το ίδιο. Η καταστροφή. Ίσως να μοιάζει παιδιάστικο κι αστείο να επιμένει κανείς για αλλαγή, ειδικά από αυτούς που την υπόσχονται και κανείς τους δεν την προσπαθεί. Και ας μιλούν για <<τοπική αξιοπρέπεια και καταστροφικές επιλογές>> «Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν. Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here