Όταν το θράσος ξεχειλίζει,η κοινωνία απαντά………….

0
591

Καμιά φορά αναρωτιόμαστε πόσο θράσος θα πρέπει να έχουν κάποιοι, που επειδή τους βολεύει να έχουν διαγράψει την προσωπική πολιτική τους Ιστορία, θεωρούν βέβαιο και απόλυτα φυσιολογικό το ίδιο ακριβώς να έχουν κάνει και όσοι βρίσκονται γύρω τους.Και το πάνε και λίγο παρακάτω, περνάνε και σε επιθέσεις, φορώντας επιδεικτικά και χωρίς καμιά ντροπή το ένδυμα της απόλυτης καθαρότητας και της αρετής.                                                                                  Δεν σκέφτονται καθόλου, πως όσο λευκό μανδύα και να φορέσουν, όσο και αν «ντυθούν» άκακα και αγαθά «αρνιά», πίσω από την σκιά τους κουβαλάνε την Ιστορία τους.Μια Ιστορία που τους έχει χαρακτηρίσει και τους έχει σημαδέψει για πάντα.Και μια Ιστορία που δείχνει πως οι πραγματικές τους προθέσεις δεν έχουν καμιά σχέση με την επιφάνεια και τα όσα θέλουν να φαίνονται,αλλά αντίθετα χαρακτηρίζονται από έναν άκρατο εγωισμό και μια αχόρταγη νοοτροπία για Εξουσία και για «άλλου είδους» οφέλη.                                        Άνθρωποι που κατάφεραν το ακατόρθωτο, αφού κατάφεραν με τις «περίεργες συμπεριφορές» και την δράση τους, να απωλέσουν ακόμα και αυτή την θέση που κέρδισαν μέσω της Λαϊκής  ετυμηγορίας, προφανώς λόγω του ότι ήταν από τότε επιρρεπής στις μεγάλες κουβέντες και στα θα και επειδή δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την μικρότητα και τα ταπεινά τους απωθημένα και θεώρησαν πως θα  κατορθώσουν να πραγματοποιήσουν τα καλά κρυμμένα τους μυστικά όνειρα.

Και αναρωτιέται ο κάθε απλός και κοινά σκεπτόμενος άνθρωπος, πως είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια ποσότητα θράσους και πως είναι δυνατόν, να γίνονται κριτές αυτοί που έκαναν την παρεκτροπή και το ψέμα, σημαία και τρόπο δράσης;

Σημαιοφόρος λοιπόν της ηθικής και της κάθαρσης ο πρώην έκπτωτος Πρόεδρος της Κοινότητας Καπανδριτίου, «πυροβολεί» κατά πάντων μαινόμενος και απειλώντας πως θα ξεσκεπάσει όποιον έχει την αποκοτιά να υποστηρίζει κάτι αντίθετο από την δικιά του αλήθεια.Και μπερδεύει νόμους που αποφασίστηκαν το 2003,άραγε ποιος ήταν Δήμαρχος τότε,και ψηφίστηκαν το 2013,άραγε ποιος να ήταν Δήμαρχος τότε,και καταλογίζει τα πάντα στον Δήμαρχο Θωμά Ρούσση, αφήνοντας όμως υπονοούμενα και για συντρόφους του τωρινούς, με τους οποίους προφανώς βρίσκεται σε κόντρα, επειδή και αυτοί αρνούνται να υποκύψουν στα κελεύσματα και στις εντολές του.

Εννοείτε βέβαια πως δεν υπάρχει κανένας πολίτης αυτού του τόπου που να παίρνει στα σοβαρά τα λόγια και τις ονειρώξεις, του πρώην έκπτωτου Προέδρου του Καπανδριτίου, μιας και έχει αποδείξει από το παρελθόν, πως αλλάζει θέσεις και παρατάξεις, σαν τα πουκάμισα και πως την μια μέρα αποθεώνει και την άλλη κατακεραυνώνει κατά το δοκούν, επιδιώκοντας πάντα να διατηρείτε στο προσκήνιο, αλλά και στο παρασκήνιο και να έχει μια πόρτα ανοιχτή, προς το αιώνιο όνειρό του, την άσκηση της Εξουσίας που οι δικοί του του αφαίρεσαν, πριν προλάβει να την ευχαριστηθεί…………..

Σύμμαχοι δόξα τω Θεώ πάντα βρίσκονται.Πάντα υπάρχουν «πικραμένοι» και ματαιόδοξοι πολιτικάντηδες που επιδιώκουν τα ίδια με αυτόν πράγματα και αποφασίζουν προσωρινά να βαδίσουν μαζί του, αν και γνωρίζουν πως αυτή η λυκοφιλία θα κρατήσει ελάχιστα και την επόμενη μέρα, πάλι ο άμεμπτος έκπτωτος Κοινοτάρχης θα τους κατηγορεί και θα τους προσάπτει χιλιάδες χαρακτηρισμούς και κατηγορίες.

Αυτή είναι η μικρή Ιστορία, ενός ανθρώπου που σήμερα επιδιώκει να πάρει την ρομφαία και να «καθαρίσει» την κοινωνία του Δήμου Ωρωπού.

Μια Ιστορία παραδειγματισμού και προβληματισμού,για όσους έχουν την απλή κοινή λογική.Μια Ιστορία διδακτική, για όσους θέλουν να βλέπουν τα πράγματα πίσω από την επιφάνεια.Μια Ιστορία που δείχνει πως κάποτε κάποιοι ασήμαντοι κατορθώνουν να ξεγελάσουν και να βγουν στο αφρό, αλλά μη αντέχοντας στο φως και στο προσκήνιο, επιλέγουν να ξαναβγούν στο σκοτάδι και στο παρασκήνιο, μιας και εκεί έχουν πραγματικά τεράστια δύναμη.Τη δύναμη της καταστροφής, των απειλών, στης λάσπης και του ψέματος.

Δεν θέλουμε ούτε καν να ασχολούμαστε με τέτοιες νοοτροπίες και με τέτοιες συμπεριφορές.Επιστρέφουμε τους χαρακτηρισμούς και τις ύβρεις ως απαράδεκτες στον πρώην έκπτωτο Κοινοτάρχη Καπανδριτίου. Δεν άγγιξαν στο παραμικρό την κοινωνία του Ωρωπού.Το αντίθετο μάλιστα…….Όλοι γνωρίζουν πως τελικά όταν κάποια πράγματα λέγονται με εκκωφαντικό και εντυπωσιακό τρόπο, σημασία δεν έχει τι λένε ακριβώς, αλλά ποιος τα λέει……………

ΦΕΥΓΑΤΟΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here