Όταν «Βγαίνει το φεγγάρι», οι σκέψεις του Λόρκα ξεχύνονται μελωδικά στον Ωρωπό…

0
1397

 

Όταν βγαίνει το φεγγάρι

οι καμπάνες χάνονται

κι εμφανίζονται τ’ απρόσβατα

τα μονοπάτια

 

Όταν βγαίνει το φεγγάρι

η θάλασσα σκεπάζει τη γη

κι η καρδιά αισθάνεται νησί

καταμεσίς του απείρου

 

Κανείς δεν τρώει πορτοκάλια

κάτω απ’ την πανσέληνο

Πρέπει να φας

πράσινα φρούτα και παγωμένα

 

Όταν βγαίνει το φεγγάρι

με τα εκατό όμοια πρόσωπα

το αργυρό νόμισμα

κλαίει στην τσέπη

Ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές της avant garde πτυχής της τέχνης της ποίησης και της μουσικής, παίρνει σάρκα και οστά το Σάββατο 12 Αυγούστου 2017 στις 21.00, στο μαγευτικό χώρο των Παλαιών Φυλακών Ωρωπού. Ένας καλλιτέχνης, του  οποίου το μυστήριο αποπνέεται σε κάθε στίχο του, σε κάθε νότα των μελοποιημένων ποιημάτων του, σε κάθε θεατρικό του έργο, ακόμα και στον τρόπο ζωής, αλλά και θανάτου του. Ο Federico García Lorca έζησε μια ζωή υμνώντας τον έρωτα, τη γλύκα της καθημερινότητας, και τα ταξίδια, δίνοντας μια σκοτεινή χροιά και ένα άρωμα μελαγχολίας. Δολοφονήθηκε από φασιστικό απόσπασμα και το πτώμα του δεν βρέθηκε ποτέ!

Το κατάλαβα πως με είχαν δολοφονήσει

Ερεύνησαν τα καφενεία, τα νεκροταφεία και τις εκκλησίες

Έψαξαν τα βαρέλια και τα ντουλάπια

Εσύλησαν τρεις σκελετούς για να τραβήξουν τα χρυσά τους δόντια

Μα δε με βρήκαν

Δεν με βρήκαν;

Όχι, δεν με βρήκαν.

 

( Σημείωση: Ο ποιητής.)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here