Ένα διαφορετικό Πάσχα για όλους. Μια επιβεβλημένη, πρωτόγνωρη εμπειρία λόγο καραντίνας, αλλά και μια μοναδική ευκαιρία…

0
191

Θα το θυμόμαστε για πάντα το φετινό Πάσχα με όλα αυτά που ζήσαμε και ζούμε καθημερινά και θα τα διηγούμαστε σαν μια μοναδική περίοδο στο μέλλον, λογίζοντάς την, σαν μια ακόμα τρομερή εμπειρία που το έζησε και αυτό η γενιά μας(με την ελπίδα να μην ξανασυμβεί, ποτέ!)… Το βέβαιο είναι πως τις επιπτώσεις όλων αυτών των ανατροπών θα τις ζούμε για πολλούς μήνες, ίσως και χρόνια στην συνέχεια. Δυστυχώς σε μια αδύναμη οικονομία σαν την δική μας τα θύματα θα είναι πολλαπλά και οι ασθενείς, όλοι εμείς οι απλοί πολίτες αυτής της χώρας δηλαδή, θα επωμιστούμε τις μεγαλύτερες συνέπειες. Όπως πάντα…

Ας δούμε όμως και τα όποια θετικά μπορεί να προκύψουν από αυτή την άτυπη φυλάκιση. Μια ευκαιρία να ξαναγνωριστούμε με τους δικούς μας ανθρώπους. Να ζήσουμε από κοντά την άγνωστη καθημερινότητα των ανθρώπων μας που παλεύουν για τα «αυτονόητα» που μας διέφευγαν κάθε ημέρα. Να νοιώσουμε τις ανησυχίες, τις αγωνίες, τις σκέψεις που ο καθένας μας έκρυβε καλά μέσα του θεωρώντας τα εγωιστικά «δική του υποχρέωση».

Να μοιραστούμε τα όνειρα, τις πικρίες, τις στενοχώριες που προκαλεί η σκληρή συνήθεια και ο τρελός τρόπος ζωής των σημερινών ανθρώπων. Απομακρυνθήκαμε δυστυχώς. Ξεφύγαμε ακόμα και από αυτούς που πραγματικά αγαπάμε και επιλέξαμε να πορευτούμε μαζί στην ζωή.  Και να που τώρα είμαστε όλοι κλεισμένοι στα σπίτια μας λόγω κορωνοϊού: οι δυο μας ή ακόμα και με τα παιδιά μας, χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς δουλειά, χωρίς γήπεδο, χωρίς γυμναστήριο, χωρίς ταβέρνα, χωρίς σχολεία, χωρίς ωδεία, μπαλέτα, κολυμβητήρια ή φροντιστήρια. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ποτέ ότι θα ζούσαμε μια τόσο βίαιη ανατροπή στην καθημερινότητά μας;

Ευκαιρία να ξαναγνωριστούμε!.. ας ξεκινήσουμε από την παραδοχή ότι υπάρχουν πολλά που δεν ξέρουμε για τους πολύ δικούς μας ανθρώπους και μας ενδιαφέρει να τα μάθουμε, ότι υπάρχουν πολλά που έχουμε αμελήσει στη σχέση μας μαζί τους. Ας αφήσουμε στην άκρη την κριτική και τις παρατηρήσεις και ας προσπαθήσουμε να δώσουμε χαρά στους δικούς μας ανθρώπους. Χωρίς τη συνδρομή άλλων ατόμων που αποτελούν πάντα την απαραίτητη παρέα στις εξόδους μας.

Μόνοι μας.

Εγώ με το/ην σύντροφό μου. Εγώ με το παιδί μου.

Θα τα καταφέρουμε;

Από εμάς τους ίδιους εξαρτάται. Ας δώσουμε μια ευκαιρία, πρώτα σε εμάς και μετά στους «ανθρώπους» μας.

Πραγματικά το αξίζουν…

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here