Καμία Μάχη Δεν Είναι Πιο Άνιση Από Αυτή Με Την Βλακεία

0
503

Το παρακάτω κείμενο, δεν αναφέρεται σε κάποια προσωπικότητα συγκεκριμένα. «Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική» αλλά αιτία των όσων γράφονται παρακάτω, πηγάζουν από την καθημερινότητά μας…

Ο βλάκας είναι ανίκητος, απάλευτος. Είναι η μοναδική πραγματικά επικίνδυνη απειλή κατά του κεντρικού νευρικού μας συστήματος. Στη ζωή μου δεν φοβήθηκα ποτέ τους κακούς ανθρώπους, δεν είναι ότι υποτιμώ το μένος ενός αληθινά μοχθηρού ανθρώπου… αντίθετα. Ωστόσο απέναντι στην επίθεση του «κακού», αναπτύσσεις κάποιου τύπου αμυντικούς οργανισμούς. Η βλακεία όμως δεν έχει φύλλο, δεν έχει συμπτώματα, δεν σηκώνει εμβολιασμό, δεν καταπολεμείται με τίποτα.

Τον βλάκα τον φοβάμαι στ’ αλήθεια. Ο βλάκας είναι πραγματικά επικίνδυνος. Ο κίνδυνος στον οποίο σε εκθέτει ένας βλάκας είναι ανυπολόγιστος. Όσες φορές κι αν έχεις αντιμετωπίσει κακούς και μ@λ@κες δεν είναι αρκετές ώστε να συγκεντρώσεις ένα στοιχειώδες έστω οπλοστάσιο, για να παλέψεις τον βλάκα. Η βλακεία δεν αφορά μόνο τον δείκτη νοημοσύνης, είναι κυρίως μία αναπηρία που χαρακτηρίζει παράλληλα την ευφυΐα, το ήθος, την αγωγή, την κοινωνική μόρφωση και την καλλιέργεια ενός ατόμου. Η βλακεία είναι η πεμπτουσία του κακοαναθρεμμένου ανθρώπου. Είναι η επιτομή της απόρριψης που μπορεί να βιώσει κάποιος εκ μέρους των καλών γονιδίων που κυκλοφορούν στο σύμπαν από καταβολής κόσμου. Ο ηλίθιος δεν χαρακτηρίζεται από το γονίδιο της βλακείας, αλλά από ένα ολόκληρο γενετικό κώδικα που ρυθμίζει αντίστοιχα όλες τις βλακώδεις σκέψεις και πράξεις του ανεξαιρέτως.

Ο βλάκας πάντα πέφτει στα ίδια λάθη. Λάθη που τον εκθέτουν ανεπανόρθωτα απέναντι στους άλλους, αλλά και στις ελάχιστες ευκαιρίες που του δίδονται από το σύμπαν για να αλλάξει. Και είναι τόσοι πολλοί και κυκλοφορούν ανάμεσα μας, που μπορούμε με χαρακτηριστική ευκολία ακόμα και να τους κατηγοριοποιήσουμε. Κάποιες συχνά συναντώμενες περιπτώσεις:

Ο ετερόφωτος βλάκας φαντασιώνεται να είναι κάποιος άλλος. Μιλάει χαμηλόφωνα σε παρέες και δείχνει επιτυχημένους ανθρώπους που αυτός τους «έφτιαξε». Που αν δεν είχε βρεθεί στην επιχείρηση, στην ομάδα διεκδίκησης, στον οργανισμό,  αυτοί θα είχαν καταδικαστεί από την αφάνεια. Ο φαντασμένος βλάκας όμως τους οδήγησε στην κορυφή και μετά διακριτικά αποσύρθηκε…

Ένας απόλυτος βλάκας έχει σύνδρομο εξουσίας. Περπατά καμαρωτά στο κόκκινο χαλί που του έστρωσε κάποιος άλλος, που συνήθως βαρέθηκε να το πατάει. Αυτός ο βλάκας, νιώθει παντοδύναμος. Θεωρεί κτήση του το κόκκινο χαλί και τυφλώνεται τόσο πολύ από την ματαιοδοξία του που δεν βλέπει το χέρι που θα του τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια.

Ο βλάκας Ιζνογκούντ, θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Το όνειρό του δεν είναι η δική του επιτυχία κι εξέλιξη. Ακόμη κι αν του δοθεί η ευκαιρία να την κερδίσει , είναι τόσο ηλίθιος που την προσπερνά κυνηγώντας την επιτυχία κάποιου άλλου. Αυτή η κατηγορία βλακείας έχει κι άλλα δύο μεγάλα αγκάθια, του φθόνου και της δυστυχίας…

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here